گویش روستای امیران
زبان مردم تا حدود 80 سال قبل مشابه به زبان محلی اردستان بوده ولی با توجه به وجود مکتب خانه وبا سواد شدن عده زیادی از مردم بالطبع این زبان محلی زودتر از بقیه روستاها به ورطه فراموشی سپرده شد .
اخرین نفری که زبان قدیمی را میدانست مرحوم صغری زائری (همسر دخیل) بود که حدود 30 سال قبل فوت نمود .
